فکر کنم یه هفته ای میشه که ننوشتوم !!!عوضش هر روز رفتم دانشگاه تا بالاخره مجبور شدن ثبت نامم کنن!!!در هر صورت می خواستم بگم که دیگه من بعد از گذشت یه ماه از سال تحصیلی بالاخره میرم دانشگاه و مهم نیست که تو راه چه بخوام چه نخوام مجبورم همه امامزاده ها و حرم مطهرو زیارت کنم که البته بعضی موقعها بدم نیست مهم علم و دانشه!به قول یکی از دوستان باید فضای زندگی رو علمی کرد شاید اینجوری

واقعا خسته شدم الان ۲ ماهه که دنبال کارای انتقالیمم اما درست نمیشه. هر دفعه یه جاش میلنگه. الانم که یه ماه از شروع کلاسا میگذره تازه بهم گفتن باید برم تبریز .چون هنوز اونجا یه سری کار مونده  فکر کنم اخرشم مجبور شم برم تبریز!البته من که بدم نمی یاد بقیه ناراحت میشن

به نظرم هیچی به اندازه جمعه دلگیر نیست تازه اونم جمعه ماه رمضان مخصوصا که هیچ جا هم دعوتت نکنن مخصوصا تر این که هیچ اتفاقی هم نیفتاده باشه و هیچی هم برای نوشتن نداشته باشی اون وقته که میفهی اگه هیچی نمی نوشتی سنگین تر بود!!! 

تقدیم به محبوبه حقیقی عزیزم!!!

امروز خیلی خوشحالم اما نمی دونم چه روزیه

بیشتر موقعها نمیدونم چه روزیه

اما وقتی غمگینم همیشه به تقویم خیره میشم

منتظر که یه روزی بیاد که ندونم چه روزیه

دیروز:گفتی دوست دارم گفتم می ترسم

امروز:گفتم دوست دارم. رفتی .هنوز می ترسم

فردا:تو رفتی .من موندم.دیگه نمیترسم

۲ ساله گوشه اتاقم یه تابلوی نیمه کارست اون موقع که میخواستم شروعش کنم یه عکس فوق العاده از  یه کوچه قدیمی تو پاییز بود یه ماه فقط جلوش میشستم و خیره میشدم بهش .یه غمی توش بود یه حسرت یه خاطره !شاید به خاطر همین بود که تنها چیزی که تونستم ازش بکشم یه تنه درخته که الان ۲ ساله که همون جوری مونده!اما یه چیزی عوض شده اونم این که من فهمیدم همه چیزو نمیشه تصویر کردالبته اگه حساب کنم تو زندگیم خیلی کار نیمه کاره دارم اما مهم اینه کم بعضی چیزا بهتره نیمه کاره بمونن مثل همون تابوی گوشه اتاق!!!

 

اولین کسی که بعد از افتتاح این وبلاگ تحویلم گرفت مامانم بود در که جمله رمانتیک بهم گفت چه بی مزه که انقدر اسم وبلاگت طولانیه .اما دو تا نکته وجود دارهاول اینکه من اصلا ناراحت نشدم چون اسمشو با کلی احساس انتخاب کردم  نکته دوم این که هنوز زندگی به همون قشنگی قبل ادامه داره و                                            من چه سبزم امروز   

 

 

 

 

من هم با پاییز اومدم...اما حیف که ندیدمش چون پاییز در برگها گم بود!!!